Wełna mineralna, Budownictwo

 

Wełna mineralna

Wełna mineralna (wełna kamienna) to materiał izolacyjny pochodzenia mineralnego. Stosowany budownictwie do izolacji termicznych i akustycznych ścian zewnętrznych oraz wewnętrznych, stropów, podłóg, dachów, stropów, itp. Używany również jako rdzeń izolacyjno - konstrukcyjny budowlanych płyt warstwowych. Wełnę mineralną produkuje się zazwyczaj z kamienia bazaltowego, który topi się w temperaturze + 1400 st.C. Następnie poddaje się go procesowi rozwłóknienia. Do powstałych w ten sposób włókien kamiennych dodaje się lepiszcze. Włókna poddaje się również procesowi hydrofobizacji, w wyniku czego produkty z wełny mineralnej nie chłoną wody. Wyrób oferowany jest w postaci płyt, filcy, mat, otulin lub luzem. Ciężar objętościowy w zależności od wyrobu waha się od 20 kg/m³ dla wełny mineralnej w postaci granulatu do 180 kg/m³ dla najtwardszych płyt.

Wełnę mineralną cechuje:

• izolacyjność termiczna (niski współczynnik przewodzenia ciepła);
• ognioodporność oraz niepalność;
• dzwiękochłonność;
• stabilność wymiaru i kształtu;
• dobra wytrzymałość mechaniczna oraz sprężystość;
• odporność chemiczna i biologiczna;
• paroprzepuszczalność i wodoodporność;

Innym materiałem o podobnej technologii i zastosowaniu jest wełna szklana.

Do końca lat 80-tych w Polsce produkowano wełnę mineralną z żużli wielkopiecowych. Materiał ten, pomimo podobnej struktury, posiadał gorsze parametry użytkowe. Bezpiecznie można było go stosować w temperaturze do +600 st.C. Ciężar objętościowy wynosił od 100 - 150 kg/m³. Był to materiał silnie chłonący wodę (nie był hydrofobizowany), często zawierał zanieczyszczenia (m.in. siarką). Wełnę produkowaną z żużla nazywano także wełną żużlową, a wełnę z kamienia bazaltowego wełną bazaltową. Obecnie wełna żużlowa jest jeszcze produkowana w niektórych krajach.

Artykuł wykorzystuje materiały: pl.wikipedia.org/wiki/We%C5%82na_mineralna; Licencja: GNU FDL